به يكديگر است ، و صفحات زيادى از آن به علامت افتادگى و نقص ، خالى نگهدارى شده است ، و خوشبختانه در اول هر فصل به سبك پاره‌اى از نوشته‌هاى امروز كه خلاصهء مطالب فصل در اول آن عنوان مىشود ، در اين كتاب نيز عنوان مسائل مندرج در آن فصل ، در اول ذكر شده است ، بنابراين پس از چند بار مطابقهء دقيق و يادداشت برداشتن از مطالب و عبارات فصل‌ها و مطابقه كردن آنها با يكديگر ، و با كمك مراجعه كردن به كتاب ذخيرهء سيد مرتضى كه خود شيخ در اول همين كتاب براى رفع ابهام از مطالب اين كتاب به آنجا ارجاع داده است ، و با مراجعه به خود جمل العلم و العمل سيد مرتضى كه اين كتاب شرحى بر آن است ، با الهام و عنايت پروردگار ، در اثر استمداد و توسل به او ، توانستم مطالب را به جاى خود باز گردانم و جاهائى را كه خالى بود ، از خود اين كتاب پر كنم . اما چون اين كار در مشهد مقدس ميسر نبود ، و جاى خلوتى متناسب با اين كار پيدا نمىشد ، مدت يك سال ، به طور موقت مهاجرت به تهران كردم ، و از محبت آقاى ايرج افشار و دوست گرامى آقاى روشنى و ساير متصديان امور كتابخانه مركزى دانشگاه تهران ، برخوردار گرديدم ، يك اطاق انفرادى در ساختمان مطالعهء استادان كه محيطى بدون آمدوشد ، و بىسروصدا است ، در اختيارم گذاشتند ، و همه گونه كتب خطى و چاپى موجود در كتابخانه دست‌رس داشتم ، و هنوز هم همين شرايط دست‌رس اين جانب است . و از همهء كاركنان اين كتابخانه كه با آنان برخورد دارم بسيار ممنونم ، بخصوص استاد بزرگوار ، آقاى محمد تقى دانش‌پژوه كه راهنماى خوبى برايم بودند و خيلى از نسخه‌ها و كتابهائى به من نشان دادند ، و آقاى محمد شيروانى سرپرست قسمت مخطوطات كتابخانه نيز از در اختيار گذاشتن نسخه‌ها و تهيه كردن عكس از كتابها هيچ دريغ نداشتند و از همه‌شان بسيار سپاس‌گزارم . در ضمن دو نسخهء خطى ديگر از آن در اين كتابخانه موجود است ، كه يكى به شمارهء 8878 و ديگرى به شمارهء 6627 نگهدارى مىشود ، و خلاصه مدت يك - سال و نيم تمام ساعات وقت پيش از ظهر و بعد از ظهرم صرف دست‌نويس كردن از روى نسخهء كتابخانهء آستان قدس گرديد و نسخهء عكسى از آن را كه همراه داشتم با دو نسخهء موجود در اين كتابخانه و كتب ديگرى كه نام برده شد يا نشد مقابله كردم تا توانستم كلمات غيرخوانا را معلوم كنم و به آن اندازه كه مقدورم بود رفع اشكالات نمايم و با همهء كوشش‌ها بسا باشد باز هم اشتباهات بسيارى در آن شده باشد يا اشكالاتى به جاى مانده باشد و از خوانندگان گرامى بايد از آن پوزش بخواهم . در دى ماه 1356 كه هنوز دست‌نويس كتاب تمام نشده بود با آقاى دكتر سيد حسين نصر كه مدير عامل انجمن فلسفهء ايران در آن روز بودند برخورد كردم